Eryk Orłowski · hretheumhretheum.com/pl/questions/build-a-design-org
Pytanie P2 z 8
Wszystkie pytania2Czy zbuduje i utrzyma organizację projektową?
W ING Banku Śląskim zbudował od zera chapter UX dla pionu Bankowości Biznesowej, który obsługiwał 3 tribe'y. Dał mu drabinkę rozwoju z około 6 poziomami, design review jako stały rytm pracy i miarę, że ten sam problem nie jest rozwiązywany przez więcej niż jeden zespół. Rytuały, standardy, drabinki rozwoju i ludzie na rolach działali dalej po jego odejściu w 2022 roku. W Sportradarze razem z organizacją przeniósł projektantów z modelu usługowego do składów produktowych, bo w trudnej domenie przenoszenie ich między projektami utrudniało pracę.źródło źródła: ing-01, ing-04, ing-10, ing-15, ing-11, ing-12, sr-05, sr-07
Dowody
Zbudowałem chapter UX dla pionu Bankowości Biznesowej ING od zera.”
Stworzyłem drabinkę rozwoju projektantów z około 6 poziomami, od juniora po Principal Expert UX i Chief Expert UX.”
W każdej roli liderskiej miałem budżet.”
Najczęściej nie sam i nie od przypadku do przypadku. […]Najczęściej nie sam i nie od przypadku do przypadku. W ING wprowadziłem design review i wymianę wiedzy między zespołami jako stały element rytmu pracy i dalej tak pracuję. Projektanci regularnie pokazują sobie nawzajem swoją pracę, więc feedback dostają też od osób, które znają kontekst. Daje to dwa efekty. Ludzie przyzwyczajają się pokazywać niedokończoną pracę wcześnie, kiedy zmiana kierunku jest jeszcze tania. A moja opinia przestaje być jedynym filtrem, co jest zdrowsze i dla zespołu, i dla samej pracy.”
Rytuały, standardy, drabinki rozwoju i ludzie na rolach działali dalej po moim odejściu w 2022 roku.”
Projektanci pracowali najpierw w modelu usługowym centralnym dla tribe'u, a po zmianie koncepcji zostali osadzeni w składach produktowych.”
W ING Banku Śląskim zbudowałem od zera chapter UX dla bankowości biznesowej, do 15 projektantów w 6–9 squadach.”
Cały zespół chapteru zrekrutowałem sam.”
Pion Bankowości Biznesowej miał 3 tribe'y: cash management, finansowanie i digital platforms, a chapter obsługiwał wszystkie 3.”
Chapter działał w modelu rozproszonym, ale nie w pełni osadzonym: projektantów zatrudniały tribe'y według potrzeb swoich składów.”
Jako UX chapter lead uczestniczyłem w obeya roomie, w którym omawiano roadmapę epików pionu.”
W rekrutacji oceniałem kompetencje twarde, umiejętności miękkie i doświadczenie, a kierownictwo tribe'u dopasowanie kulturowe.”
Cykl celów i ocen prowadzili przełożeni w tribe'ach; moim wkładem było definiowanie celów właściwych dla ról projektanckich i pomoc w ich rozliczaniu.”
Miarą działania chapteru było to, że ten sam problem nie był rozwiązywany przez więcej niż jeden zespół.”
Byłem UX Chapter Leadem i UX Principal Expertem.”
Wprowadziłem design review i wymianę wiedzy między squadami jako stały rytm pracy.”
Od początku zależało mi na tym, żeby chapter nie opierał się na jednej osobie.”
W ING Banku Śląskim projektanci chapteru pracowali w squadach w metodyce Scrum (planowanie, review, retro), a ich pracę układałem wokół sprintów.”
Uczestniczyłem w transformacji agile, która objęła cały bank, i odpowiadałem w niej za swoją część.”
Sportradar był bardzo elastyczną organizacją: jeśli coś się nie sprawdzało, wspólnie zmienialiśmy koncept, w tym model pracy projektantów.”
Projektanci przeszli do składów produktowych, bo domena jest bardzo wymagająca, a przenoszenie ich między projektami utrudniało wdrażanie się w kolejne.”
Brałem udział w uruchomieniu AI Sagres, grona prowadzącego projekty AI w Efigence.”
Zaproponowałem pomysł i nazwę AI Sagres: projektanci, analitycy biznesowi i ludzie technologii przy jednym stole.”
Zaproponowałem strategię centrum kompetencji i wskazałem problemy biznesowe, które może rozwiązać.”
W październiku 2025 współzałożyłem TalentCanvas, firmę rekrutującą do zespołów produktowych i projektowych.”
TalentCanvas rozmawia z kandydatami i firmami w języku projektantów, rozumiejąc kontekst produktu zamiast słów kluczowych.”
Dziś jest łatwiej niż piętnaście lat temu, kiedy musiałem tłumaczyć, do czego w ogóle jest potrzebny projektant UX. […]Dziś jest łatwiej niż piętnaście lat temu, kiedy musiałem tłumaczyć, do czego w ogóle jest potrzebny projektant UX. W organizacjach produktowych to zwykle ludzie przychodzą do mnie: wiedzą, że potrzebują rąk do pracy, więc rozmawiamy o tym, jakiej osoby i gdzie. Tam, gdzie projektowanie produktu jest usługą, jak w agencji, też nikt nie kwestionuje potrzeby, ale liczba etatów musi wynikać z danych. Wielkość zespołu ustalam na podstawie obecnego i prognozowanego obciążenia i zostawiam rozsądną rezerwę na pracę, której nikt nie fakturuje: rozwój oferty, R&D, zadania strategiczne i new business. Bez tej rezerwy zespół jest zajęty, ale przestaje się rozwijać.”
Większość budżetu projektowego to ludzie, potem narzędzia, potem badania. […]Większość budżetu projektowego to ludzie, potem narzędzia, potem badania. Przeglądam go z finansami w stałym cyklu, częściej niż raz w roku, żeby nic nas nawzajem nie zaskoczyło. Zawsze trzymam rezerwę na pracę rozwojową, tak samo jak przy planowaniu etatów: czas na R&D, na poprawianie sposobu pracy i na rzeczy, których nikt nie fakturuje. Bez niej budżet wygląda na papierze oszczędnie, a zespół powoli zostaje w tyle. Narzędzia AI liczę jako osobną pozycję. Pojedynczo są tanie, ale szybko się sumują, więc co kilka miesięcy sprawdzam, z których ludzie naprawdę korzystają i czy się zwracają, a resztę wycinam.”
Staram się nigdy nie stawiać sprawy tak, że moje zdanie jest przeciwko jego, bo wtedy wygrywa ten, kto stoi wyżej, i zwykle przegram. […]Staram się nigdy nie stawiać sprawy tak, że moje zdanie jest przeciwko jego, bo wtedy wygrywa ten, kto stoi wyżej, i zwykle przegram. Zamiast tego przynoszę dane i badania: co użytkownicy faktycznie robią, gdzie się zacinają, ile to kosztuje. Potem łączę to ze wspólnym celem. Przy Kokos.pl, platformie pożyczek społecznościowych, przekonałem klienta do ułożenia przepływów wokół tego, co użytkownik chce osiągnąć, zamiast wokół struktury firmy, i tak to zostało wdrożone. „Nie” zamienia się w „oto, co szybciej doprowadzi do twojego celu”. Na to ktoś wysoko w hierarchii może się zgodzić bez utraty twarzy.”
Tak samo jak zarząd czyta każdą inną propozycję: problem, moja rekomendacja, koszt i ryzyka. […]Tak samo jak zarząd czyta każdą inną propozycję: problem, moja rekomendacja, koszt i ryzyka. Jeśli mamy dowody z danych albo z badań z użytkownikami, trafiają tuż obok rekomendacji, bo jedna liczba albo jedno krótkie nagranie użytkownika, który się męczy, działa mocniej niż jakikolwiek mój argument. To mieści się na kilku slajdach. Proces projektowy, pełne badania i odrzucone warianty idą do załącznika i mam je ze sobą na spotkaniu, na wypadek, gdyby ktoś chciał wejść w szczegóły. Zarząd nie musi widzieć, jak do tego doszliśmy, żeby podjąć dobrą decyzję. Musi rozumieć, o czym decyduje i co się stanie, jeśli tego nie zrobi.”
Jeśli potrzebujecie tańszej pary rąk, to nie powinniście, i wolę to powiedzieć uczciwie, niż udawać, że konkuruję ceną. […]Jeśli potrzebujecie tańszej pary rąk, to nie powinniście, i wolę to powiedzieć uczciwie, niż udawać, że konkuruję ceną. Jestem wart swojej ceny, kiedy potrzebujecie kogoś, kto zbuduje i poprowadzi zespół projektowy, ustawi standardy i sprawi, że AI będzie w nim działać, nic nie psując. Zresztą nie trzeba wybierać. Dobry zespół potrzebuje obu: młodszych projektantów, którzy wnoszą energię i świeże nawyki, i kogoś, kto widział dość, żeby pomóc im rosnąć. Większość kariery spędziłem właśnie na tym, zatrudniając projektantów i pomagając im się rozwijać, zamiast z nimi konkurować.”
Granica
O kompetencjach wymaganych w danej roli decydowałem ja, a o potrzebie i etacie tribe lead.”
E-mail: [email protected] (kt-01) · LinkedIn: linkedin.com/in/eofek (kt-02)